Keshia, 21 december 2009
België , Essen city 2°

Home sweet home!!!

Hallo België!!!!

This time Belgium is calling!!!

Mijn Noorwegen avontuur is tot een einde gekomen dus dit is de laatste keer dat jullie een verhaaltje kunnen lezen over mij belevenissen van de afgelopen weken.

Net voor de examen zijn we met de gehele groep studenten uit Delft naar de bowling geweest. Van onze studieverening Froude hadden we namelijk geld gekregen waar we iets mee mochten organiseren voor de gehele groep. Dit is dan bowling geworden. Ikzelf zat in de groep met Tim, Erwin, Bas en Remon. We hebben 4 spelletjes gespeeld en hiervan heb ik er 2 gewonnen. Zeker niet slecht dus. En altijd leuk om een Nederlander voor te zijn.

Voor de rest moesten we ons natuurlijk concentreren op de examens. Tussen al dat studeren door ben ik wel af en toe samen met Tim naar de fitness geweest voor een frisse neus te halen en de nodige lichaamsbeweging te hebben tijdens al dat stilzitten.

De examens zelf verliepen iets anders dan dat we gewoon zijn in Delft. Veel van mijn examens waren namelijk open boek en als we een rekenmachine mochten gebruiken dan diende dit een eenvoudige te zijn. Tijdens het examens mochten we onze plaats ook niet verlaten. Als we naar de wc moesten, moesten we ons hand opsteken en dan kwam er iemand die meewandelde naar het toilet en buiten wachtte. Hadden we extra antwoordformulieren nodig dan moesten we wederom ons hand opsteken en kwam er iemand langs om deze formulieren te geven. Buiten deze verschillen duurden de examens ook 1 uur langer dan dat we in Delft gewoon zijn. Aan de NTNU duren ze namelijk 4 uur.
Tussen 2 examens door hadden we maar liefst 7 dagen geen examen en hier hebben we gebruik van gemaakt om door de late sneeuwval toch nog te gaan skiën. Dit heb ik samen gedaan met Tim, Erwin, Chantal ( de vriendin van Erwin), Wouter en Bas. Ik was er aanvankelijk op gebrand om te gaan snowboarden, maar door de late echte sneeuwval was het toch een beter plan om te gaan skiën en zo meer van de omgeving te zien. Vrijdagavond heb ik nog even samen met Erwin en Tim taco’s gegeten om alles over het avondeten nog eens door te spreken voor onze skitrip naar Åre in Zweden. ( Ore uitgesproken) Dit is een populair skigebied waar de pistes ook verlicht worden wanneer het rond 15.00u donker is. s’Anderendaags heb ik dan vroeg de trein genomen richting Zweden. Helaas had Bas deze trein gemist. De eerstvolgende trein vertrok pas s’avonds dus heeft hij het eerste dagje skiën gemist. Wij daarentegen hebben ons de eerste dag eens goed uitgeleefd op de skipiste. Ik heb begin was het wel even wennen omdat het voor mij toch 2 jaar geleden was dat is nog op de latten gestaan heb. S’avonds zijn we dan Bas op gaan halen op het station en zijn we in een restaurantjes gaan eten. Gezien de prijzen in Zweden zoals bij ons waren wilde iedereen natuurlijk een lekker stukje vlees eten. Gezien er rendier op het menu stond wilde ik dit wel eens uitproberen. Nadien zijn we dan naar ons huisje terug gekeerd en vroeg in ons bed gekropen na een vermoeiende dag.

De tweede dag zijn we dan met ons alle gaan skiën. Voor Bas was het geleden van zijn 7 jaar dat hij nog geskied heeft, na 2 afdalingen hield hij het voor bekeken. Het was iets t elang geleden voor hem om vlot naar beneden te skiën. Na het skiën zijn we om 16.00u gaan après-skiën naast de piste. Gezellig wat babbelen met zijn allen onder het genot van een biertje voor de jongen en warme thee voor de dames. S’avonds zijn we eerst gaan eten en aangezien het toch hard aan het sneeuwen was hebben we geprobeerd om nadien een grote sneeuwpop te maken. Echter plakte de sneeuw niet, dus zijn we maar begonnen met een sneeuwballengevecht. Echter waren de wapens op een gegeven moment niet echt gelijk verdeeld doordat Wouter sneeuw ging gooien met een sneeuwschep. Het resultaat was dan ook dat iedereen nat en koud het huisje terug in ging. Daar zijn we allemaal lekker warm voor de televisie gaan zitten om de film holiday te kijken.

S’Maandags bleven ik en Tim nog langer terwijl de andere al naar huis gingen om te studeren. Aangezien het heel de nacht gesneeuwd had en de meeste mensen terug naar huis vertrokken waren om te gaan werken had ik en Tim de skipistes zo goed als voor onszelf. We hebben ons dan ook als 2 kleine kinderen uit kunnen leven. Helemaal leuk werd het wanneer een naastliggende skipiste open ging. Deze wasnet geprepareerd en daar konden we dus heel goed op skiën. S’avonds zijn we uitgeteld, maar voldaan terug met de trein naar Trondheim gereden.

Thuis aangekomen was het weer tijd voor het volgende punt op het programma. Jiawei was namelijk jarig en werd 23 jaar. Tijd dus voor lekker eten en taart. Het Chinese meisje Bin was ook uitgenodigd dus hebben we met ons viertjes Jiawei zijn verjaardag gevierd. Van Bin heeft hij een nieuwe trui gekregen, van mij een kalender voor 2010 en van Jin een heerlijke chocoladetaart.

Dinsdagmiddag had ik met mijn huisgenoten afgesproken om samen te lunchen. Kristina vertrok namelijk donderdag voor een maand naar Duitsland om er de feestdagen door te brengen en Jin vertrok afgelopen vrijdag naar China om er zijn familie en vrienden op te zoeken. Verder had iedereen vlak voor ze vertrokken nog een hoop regelwerk dus kwam het enkel dinsdagmiddag uit om voor een laatste keer iets samen te doen. Kristina haar lievelingseten is spaghetti en aan gezien Jin en Jiawei eens graag hadden dat ik mijn spaghetti met balletjes voor hen maakte, is dus de keuze op dit gerecht gevallen. Een hele uitdaging voor Jin en Jiawei, want als je gewoon bent om met stokjes te eten is het geen evidentie om spaghetti op een vork in de juiste hoeveelheid gerold te krijgen. Gelukkig hebben ze alles met veel smaakt opgegeten en Jiawei heeft uit goede gewoonte alles tot op het laatste gehaktballetje opgegeten. We hadden ook afgesproken dat we elkaar kerstcadeautjes zouden geven. ( In China vieren ze geen kerstmis dus Jin en Jiawei waren grote voorstaander van kerstcadeautjes) Ik moet mijn kerstcadeautje nog kopen in Belgiën en ga ze samen met een kaartjes opsturen, maar Jiawei had zijn kerstinkopen aan gedaan. Kristina had een sneeuwbol gekregen, ik 4 kerstballen in de vorm van een ster geweven met goudkleurige draad en Jin een sleutelhanger van Mercedes.

De dagen erop heb ik mijn laatste 2 examens voorbereid en afgelegd.

Donderdagochtend was het dan tijd om afscheid te nemen van Kristina. Speciaal voor ons had ze nog kerstkoekjes gebakken en voor elks van ons een kerstcadeautje voorzien. Het mijne was een poppetje dat je in de oven kan leggen om nadien je handen aan te verwarmen.

Na mijn laatste examen gedaan te hebben was het tijd om de het laatste regelwerk te voltooien. De nodige formulieren, die Delft nodig heeft ophalen, en een deel van mijn spullen met de post op te sturen. Mijn mountainbike, mijn tweede koffer en een grote doos met schoolboeken zijn nu op weg naar ons Belgenlandje. Hopelijk gaan ze door de drukte van de feestdagen niet teveel vertraging oplopen.

Donderdagavond wilde Jin en Jiawei nog graag dat we samen aten. Het Meisje Bin was ook uitgenodigd.Wederom Chinees op het menu dus. Jin was speciaal dumplings gaan halen en Jiawei heeft zijn culinaire kunsten nog eens getoond voor de laatste keer. Van Jin heb ik toen nog een kaartje gekregen dat hij ooit in een Chinese tempel gekregen heeft. Op het kaartje staat een Boeddha. De soort Boeddha die op dit kaartje staat zou voor geluk en veilig reizen staan. Voor zijn kerstcadeau moest ik echter wel wachten tot ik thuis was. Hij had het namelijk naar mij thuis opgestuurd.

Vrijdag stond Jiawei vroeg voor de deur om afscheid van mij te komen nemen. Hij had die voormiddag zijn laatste examen en had me van te voren al gevraagd of hij me wakker mocht maken om afscheid te nemen.

Gezien Jin zijn vlucht kort na de mijne uit Trondheim vertrok zijn we samen naar de luchthaven gegaan. Bij de bushalte kwamen we Bin nog een keertje tegen en een van Kristina haar vrienden ( een Duitser die in Nederland woont) Hij zat ook mee op onze bus. Bin was op weg naar een vriendin om haar met haar koffers te helpen en de Duitser was ook op weg naar de luchthaven. Al een geluk dat er een paar mannen bij waren om me te helpen met mijn zware koffer of het was toch moeilijk geweest om mijn koffer uit de bus te krijgen. Jin heeft me nog een hele tijd kunnen vergezellen. Zijn gate was namelijk 2 gates naast de mijne. Even later was het tijd om in het vliegtuig te stappen en dus ook tijd om van Jin afscheid te nemen en in het vliegtuig in te stappen dat mij weer een beetje dichter naar huis zou brengen.

Uit goede gewoonte had ik ervoor gezorgd dat ik naast het raampje kon zitten. De piloot had omgeroepen dat we 10 min voor tijd zouden landen op Kopenhagen door de goede weersomstandigheden. Alles ging me dus voor de wind. Totdat de piloot vertelde dat we 15 min langer cirkeltjes in de lucht ging vliegen omdat ze dat landingsbanen sneeuwvrij aan het maken waren. 5 min vertraging dus op de vooropgestelde landingstijd. Eens uit het vliegtuig ben in direct mijn volgende gate gaan zoeken om zo mooi op tijd te zijn voor we aan boord konden. Ware het niet dat ettelijk minuten voor boardingstijd er afgeroepen werd dat de vlucht vertraagd was met 1u en 20 min. Ze vertelde ook dat het vliegtuig waarmee we zouden vliegen al klaar stond, maar dat de crew om een vlucht uit Parijs zat die al reeds vertraagd was door de sneeuwval. Van een Nederlander die tegen de vrouw naast hem sprak in Engels met een heel sterk Nederlands accent vernam ik dat kennelijk afgelopen vrijdag president Obama ook richting Amerika zou vertrekken en hiervoor het luchtruim een uur afgesloten zou worden. ( De sporen van de eerste Nederlanders waren dus al zichtbaar ) Maar iedereen begon zich een beetje zorgen te maken of we wel op tijd zouden kunnen opstijgen of dat ze eventueel hun vervolgvluchten zouden halen door de sneeuwval en Obama. Om de tijd wat te doden ben ik dan maar wat kerstinkopen gaan doen in de Tax-Free winkels van de luchthaven. Terug aangekomen bij de gate werd er afgeroepen dat de crew reeds op de luchthaven was, maar dat ze niet wisten waar ze waren. Hierdoor kwam er 20 min extra vertraging bij. Even Later werd er omgeroepen dat ze de crew gevonden hadden en dat ze onderweg waren naar het vliegtuig. Nog even later werd er omgeroepen dat de crew kennelijk die dag teveel vliegpunten gebruik hadden om nog te mogen vliegen en dat ze op zoek waren naar een andere crew voor ons. Hierdoor kwam er nog een extra 10 min vertraging bij. Iedereen had al de hoop opgegeven dat we snel op zouden stijgen, maar gelukkig vertelde het grondpersoneel nog geen minuut later het volgende: “this is not a joke but there will be crew within 2 minutes.” Met andere woorden: “Dit is geen grap, maar er gaat binnen de twee minuten crew zijn. Er brak dan ook een applaus uit na het vernemen van dit goede nieuws. En ja hoor even later konden we allemaal aan boord. In het vliegtuig riep de piloot ook nog eens om dat door de sneeuwval van de afgelopen dagen het luchthaven van Kopenhagen helemaal op zijn kop stond. Afgelaste vluchten, vertragingen, crew die van het ene vliegtuig naar het andere overgezet moest worden en dan nog de speciale situatie met president Obama. Gelukkig hebben we niet langer in het luchtruim rondjes moeten vliegen bij Schiphol zodat we niet nog eens extra vertraging opgelopen zouden hebben. Van zodra ik vernomen had dat mijn vlucht vertraging opgelopen had ik ons pa en ma gebeld, maar deze waren al onderweg naar Schiphol. Gelukkig hebben ze daar veel winkels en eetgelegenheden om de tijd te doden.

Thuis aangekomen was ik natuurlijk benieuwd wat voor kerstcadeau Jin mijn opgestuurd had en dit bleken beertjes te zijn van de film Alvin and the chipmunks samen met een armband. Allemaal leuke kerstcadeaus dus. Nu is het enkel nog aan mij om ze hun cadeaus te kopen en op te sturen.

Verder is dat dan weer tijd om mijn oude hier weer op te pakken en er weer tegenaan te gaan voor het volgende semester.

Jin en Jiawei gaan me al zeker op komen zoeken in België en Nederland wanneer de met Pasen gaan rondreizen in Europa.

Kristina gaat me ook eens komen bezoeken wanneer ze nog eens naar Duitsland gaat en ik ben ook welkom om haar eens in Duits land op te komen zoeken.

Verder mag ik hun ten allen tijden op komen zoeken in Noorwegen.

Wat mijn huisgenoten betrof was ik dan ook met mijn gat in de boter gevallen. We konden heel goed met elkaar overweg, we aten heel vaak samen en iedereen was altijd wel bereid voor een babbeltje. Dit werd nog meer duidelijk als ik de verhalen van andere Nederlanders hoorde. Huisgenoten die nooit communiceren , Nederlanders die amper thuis eten omdat het er niet gezellig was. Of een fles water die naast de wc staat omdat men door hun religie gaan wc-papier mogen gebruiken of een stel negers die elke nacht om 3 uur uit hun bed komen en dan rond gaan lopen.

Heel mijn Noorwegen ervaring is dan ook zeer leuk geweest en ik heb dingen beleefd die in nooit meer zal vergeten.

Ik wil jullie ten slotte nog bedanken voor al jullie berichtjes, mailtjes en telefoontjes. Hoewel ik ver weg zat is er toch nog heel veel communicatie geweest.

Verder morgen jullie je nog aan een filmpje verwachten. Hierin ga ik foto’s van mijn afgelopen Noorwegen avontuur verwerken zodat jullie alles van begin tot einde nog eens een keertje visueel kunnen zien.

Groetjes

Keshia

xxx

Verras Keshia in België met een belletje via HalloBuitenland.be